Zgodnie z nazwą wytaczarka przenośna - to maszyna mobilna, a jej stosunkowo małe rozmiary pozwalają na obróbkę otworów w dowolnych warunkach i miejscu: na wysokości, na placach budowy, pod ziemią, wszędzie gdzie dostępne jest zasilanie 220V. Jest to profesjonalne narzędzie do regeneracji otworów – wytaczania i napawania otworów rozwiertaków, pogł ębianie otworów przy zastosowaniu pogł ębiaczy czołowych lub sto Ŝkowych oraz gwintowanie otworów za pomoc ą gwintowników maszynowych (rys. 1). Rys. 1. Prace wykonywane na wiertarkach: a) wiercenie otworu wiertłem kr ętym, b) rozwiercanie otworu Zapamiętaj mnie Niezalecane na współdzielonych komputerach434343. Sposób pomiaru rozstawu śrób w felgach. Przez marek1132 16 Sierpnia 2008 w Zrób to sam Wymiarowanie otworów na rysunkach (110, 140) Jeśli komponent tworzy skośną blachę węzłową i otwór w blasze nie jest prostopadły do blachy węzłowej, wymiary otworu na rysunkach mogą być nieprawidłowe. Aby naprawić ten błąd, przejdź do zakładki Blacha węzłowa i ustaw w polu Utwórz dodatkowe otwory na śruby w blasze Problem są dwa: jest zintegrowana, a na dodatek nie jest to standardowy rozmiar. Kiedyś te podkładki nie były zintegrowane ze śrubami, a przynajmniej nie była to reguła. Teraz jest inaczej. Będę wymieniał śruby na tytanowe, ale chciałbym użyć podkładek. Wpadłem na pomysł, że wezmę podkładki M4 i rozwiercę je na M5. Rozwiertaki. Precyzyjne rozwiertaki zostały opracowane w celu obróbki z dużą dokładnością niewielkich naddatków wcześniej wykonanych otworów gwarantując otrzymanie gładkich powierzchni. Tutaj można znaleźć narzędzia do rozwiercania odpowiednie dla różnorodnych zastosowań i materiałów. chevron_right CoroReamer® 435. ue3EBww. Śruby do felg – mocujące Ilość produktów: 74Efektowna felga aluminiowa, dekoracyjny kołpak zakładany na felgę stalową, a także dobrej jakości opona – to części składowe kół, które zwracają na siebie uwagę od pierwszego spojrzenia na auto. Wymagają one użycia odpowiedniej jakości elementów mocujących: śrub lub nakrętek do felg. Są to komponenty wprawdzie mniej widoczne, ale o niebagatelnym znaczeniu dla bezpieczeństwa użytkowników samochodu. Jak dobrać śruby do felg? Śruby do montażu kół stosujemy wtedy, gdy piasta wyposażona jest w otwory (zwykle dotyczy to aut marek europejskich). Najczęściej spotykane rodzaje śrub posiadają średnicę gwintu M12 lub M14, a skok gwintu wynosi 1,25 lub 1,5. W celu prawidłowego doboru śrub do kół należy sprawdzić też długość roboczą gwintu oraz typ łba. Śruba może posiadać łeb stożkowy lub kulowy, występują także śruby tzw. pływające i z ruchomą podkładką. Wybierając śruby do felg trzeba zwrócić uwagę na ich przeznaczenie: niektóre śruby są tylko do felg stalowych, inne tylko do obręczy aluminiowych (wiele typów śrub ma zastosowanie uniwersalne – są odpowiednie zarówno do kół stalowych jak i aluminiowych). Równie ważne są parametry jakościowe śruby, które muszą gwarantować wytrzymałość połączenia gwintowego – klasa twardości i odporność na korozję. Na koniec pozostaje dobrać rodzaj wykończenia śrub – czy z posiadanymi felgami lepiej będą prezentować się śruby czarne oksydowane, czy też ocynkowane, a może chromowane? Wybierz najwyższą jakość Sklep internetowy to wyspecjalizowana platforma zakupowa oferująca felgi aluminiowe i stalowe wraz z akcesoriami motoryzacyjnymi niezbędnymi do montażu i obsługi kół. Z pomocą każdy dobierze odpowiednie śruby mocujące – posiadamy szeroki wybór i dostępność każdego rodzaju śrub do praktycznie wszystkich modeli dostępnych na rynku aut. Oferowane śruby to sprawdzone produkty wysokiej jakości. Produkowane są w tych samych fabrykach, które dostarczają producentom samochodów śruby do montażu kół w nowych autach. W naszym sklepie można zamawiać śruby do felg na sztuki lub w zestawach montażowych po 16 i 20 sztuk. Zapewniamy atrakcyjne ceny i szybką wysyłkę zamówionego towaru! Please add exception to AdBlock for If you watch the ads, you support portal and users. Thank you very much for proposing a new subject! After verifying you will receive points! mojojojojo 14 Nov 2009 17:51 80884 #1 14 Nov 2009 17:51 mojojojojo mojojojojo Level 10 #1 14 Nov 2009 17:51 Witam Mam nie lada problem, gdyż próbuję odkręcić śrubkę z rozwierconą główką. Jest to śruba gwiazdkowa. Jest tak rozwiercona, że z gwiazdki zrobiło się kółko, przez co nie mogę działać śrubokrętem. jest jakiś sposób na odkręcenie tego, czy zostaje mi rozcięcie śruby brzeszczotem? #2 14 Nov 2009 18:02 ducker1 ducker1 Level 25 #2 14 Nov 2009 18:02 Możesz całkowicie rozwiercić łepek śruby, możesz też próbować wbić w nia płaski ostry śrubokręt, możesz też spróbować zrobić nacięcie brzeszczotem dla śrubokręta płaskiego jak również możesz próbować przylutować/spawać coś co pomoże ci ja uchwycić. Wszystko zależy jak duża jest ta śruba i jaki jest do niej dostęp #3 14 Nov 2009 18:06 _LBX_ _LBX_ Level 22 #3 14 Nov 2009 18:06 Bierzesz stary śrubokręt, łapiesz go spawarką do śruby odkręcasz na siłę. Jak zjechana to nie poradzisz. #4 14 Nov 2009 18:09 Jarosx9 Jarosx9 Level 35 #4 14 Nov 2009 18:09 Ja się z tym rozprawiam tak: Jeśli łepek nie za mały i jest dojście to albo dobre kombinerki/szczypce(takie w cenie >60zł, bo marketowe możesz sobie odpuścić) albo klucz do rur (jak tylko jest dojście to zawsze działa), lub ewentualnie dospawać inną śrubę do łba. Ja stosuję te trzy sposoby w tej kolejności i jeszcze nie zdażyło się żeby śruba się nie odkręciła. PS. Na przyszłość radzę zaopatrzyć się w firmowe narzędzia (a przynajmniej nasadki) to problem z "rozrabianiem" łebków minie. #5 14 Nov 2009 18:27 User removed account User removed account User removed account #5 14 Nov 2009 18:27 Do powyższych sposobów dodam zestawy do usuwania śrub, składające się z wierteł, odpowiednich nasadek centrujących (na czas wiercenia) i ząbkowanych kołków, które później wbija się w otwór w śrubie i wykręca ją. Trochę drogie są takie zestawy, czasem zawodzą, ale równie często są jedynym rozwiązaniem (gdy zerwanie jest głęboko w otworze i nie można nic dospawać). Są też ekstraktory/wykrętaki do śrub (z lewym gwintem, który wkręca się w otwór w śrubie w trakcie wykręcania samej śruby). Samo wiercenie otworu w śrubie może być dużym problemem (w wielu przypadkach ręczną wiertarką nic się nie zdziała - potrzebna jest stabilność i precyzja prowadzenia wiertła, co często zapewni tylko frezarka). Urwane śruby wykręca się także punktakiem (wbijamy punktak na skraju obwodu śruby, przechylamy i tłuczemy w kierunku wykręcania). A przed wykręcaniem zerwanej śruby można w nią mocno uderzyć kilka razy (tak, jakby się chciało ją wbić do środka otworu). Wtedy bywa tak, że zerwana i z pozoru zapieczona śruba daje się odkręcić ręką (bez żadnych narzędzi). Do takiego szoku mechanicznego można dodać szok termiczny (kilka cykli podgrzewanie-ochłodzenie). Chemiczne wspomagacze rzadko pomagają (chyba tylko psychologicznie - popryskałem, to na pewno pójdzie lżej). W wyjątkowo opornych przypadkach i najtwardszych materiałach (stale hartowane, azotowane) metodą niedostępną dla przeciętnego obywatela będzie wypalenie zerwanej śruby elektrodrążarką. Częściowe lub z wydrążeniem nowego gwintu w otworze. #6 14 Nov 2009 18:39 And! And! Admin of Design group #6 14 Nov 2009 18:39 Zabrakło jednej informacji, jakiej wielkości jest ta śruba, wszystkie wymienione sposoby są dobre dla dużych zapieczonych śrub. Jeżeli to jest jakaś mała śrubka, dodatkowo wkręcona w plastik, czasem wystarczy "wiercenie" wiertarką na przeciwnych obrotach, gdy już trochę się wysunie, wystarczy wykręcić kombinerkami. #7 14 Nov 2009 18:43 Ptolek Ptolek Level 36 #7 14 Nov 2009 18:43 Ja czasem nacinam rowek miniszlifierką i małą tarczą, i potem odkręcam płaskim śrubokrętem. Niestety trzeba mieć miniszlifierkę i tarczę i trochę dostępu do łebka śruby. #8 14 Nov 2009 18:59 henrykS henrykS Level 20 #8 14 Nov 2009 18:59 A ja przy okazji trochę nie w temacie (w którym już przedstawiono chyba chyba wszystkie sposoby wykręcania takich śrub). Zauważyliście, jak często szukający pomocy pisze post i... znika na długo, nie reagując na pytania, które ułatwilyby podpowiedź ? Dodam jeszcze jeden sposób, który praktykuję szczególnie w przypadku większych nawet urwanych śrub: wiercę otwór np. do śruby 10 mm ok. 6 mm, w miarę centrycznie. Potem oceniam na oko, jakiego mogę użyć następnego wiertła, żeby nie uszkodzić gwintu. Można tak rozwiercić, że śruba niejako luzuje się, w czym pomaga lekkie działanie wąskiego przecinaka. #9 14 Nov 2009 20:21 Jarosx9 Jarosx9 Level 35 #9 14 Nov 2009 20:21 baaks wrote: Może poszedł walczyć ze śrubą? Autor mówił o śrubie na klucz imbus to pewnie w aucie, albo czort wie gdzie od na zjechał. Taka jakość chińskich kluczy. To nie imbus, autor coś wspominał o gwiazdkach więc pewnie chodzi o jakąś odmianę torxa - zapewne odkręcał ją imbusem, więc się tak musiało skończyć. #10 14 Nov 2009 20:29 _LBX_ _LBX_ Level 22 #10 14 Nov 2009 20:29 O przepraszam. Ale kto myślący odkręca śrubę gwiazdkową imbusem? #11 14 Nov 2009 21:41 balonika3 balonika3 Level 37 #11 14 Nov 2009 21:41 Jarosx9 wrote: baaks wrote: Może poszedł walczyć ze śrubą? Autor mówił o śrubie na klucz imbus to pewnie w aucie, albo czort wie gdzie od na zjechał. Taka jakość chińskich kluczy. To nie imbus, autor coś wspominał o gwiazdkach więc pewnie chodzi o jakąś odmianę torxa - zapewne odkręcał ją imbusem, więc się tak musiało pisał też o śrubokręcie. Mnie się wydaje, że to śruba z gniazdem krzyżakowym, błędnie, ale często nazywana gwiazdkową. #12 15 Nov 2009 04:50 J. Kleban J. Kleban Level 25 #12 15 Nov 2009 04:50 Ale nie dowiemy sie bez wczesniejszej odpowiedzi autora postu #13 16 Nov 2009 09:08 Chris_W Chris_W Company Account Level 38 #13 16 Nov 2009 09:08 Za bardzo skupiacie się na mechanice - podejrzewam że jest to jakiś mały torx z elektroniki uzytkowej. Do tego pewnie w plastiku. Mój sposób - na to - to dobry wkrętak i tyle. Ważne aby miał ostre krawędzie tej 'gwiazdki' - w tanich wariantach gwiazdka się zaokrągla i potem psuje sie tym tylko wkręty. edit: Chociaż użycie tam słowa brzeszczot rzeczywiście jest dwuznaczne - bo takich sprzętów nie używa się w drobnej elektronice. #14 17 Aug 2010 12:14 flashmob flashmob Level 10 #14 17 Aug 2010 12:14 Witam. Odświeżam temat, mam następujący problem który zdjęcia przedstawią szczegółowo: Co z tym zrobić? #15 17 Aug 2010 20:24 wowka wowka Level 28 #15 17 Aug 2010 20:24 rozwiercic glowke tak zeby odpadla i reszta sie zluzuje albo nawiercic otwor i wbic torxa lub spline - zalezy co lepiej zapasuje #16 17 Aug 2010 20:59 flashmob flashmob Level 10 #16 17 Aug 2010 20:59 Jak widać otwór już jest nawiercony. Splin/a? #17 18 Feb 2011 12:37 HuntersFan HuntersFan Level 1 #17 18 Feb 2011 12:37 A co jeśli mam śrubę zjechaną w laptopie - nie będę walił w nią punktakiem, a nie ma do niej dostępu jak tylko od góry? #18 18 Feb 2011 14:12 płetwa płetwa Level 31 #18 18 Feb 2011 14:12 Tak klucze SPLIN, tylko trzeba użyć dobrych, markowych można kupić na sztuki: #19 18 Feb 2011 16:37 Miracle Woman SM Miracle Woman SM Level 18 #19 18 Feb 2011 16:37 Kolego jak jest w plastiku to podgrzej ja lutownicą. A te spline z linku to dno. #20 18 Feb 2011 18:11 płetwa płetwa Level 31 #20 18 Feb 2011 18:11 To był tylko przykład, bo kolega najwyraźniej nie wie jak wyglądają. #21 18 Feb 2011 19:17 Miracle Woman SM Miracle Woman SM Level 18 #21 18 Feb 2011 19:17 Najlepiej TORX wbić. Często ukręcają sie śruby w alufelgach i wtedy jest jazda na całość po bandzie. A tu kolega sie nie pochwalił w czym ukręcił. #22 18 Feb 2011 19:22 Kaszpir77 Kaszpir77 Level 21 #22 18 Feb 2011 19:22 Miracle Woman SM wrote: Najlepiej TORX wbić. Też polecam tą metodę. Czasem szkoda bitu, ale zwykle jest niezawodna. #23 01 Apr 2012 18:38 luckd luckd Level 8 #23 01 Apr 2012 18:38 Podłącze się pod temat, mam zapieczoną sondę lambda w kolektorze i przez różnego rodzaju próby jej odkręcenia objechałem ją i klucze 22 ślizgają się. Porcelanowo-blaszana końcówka odłamała się i został sam gwint z główką. Czy powinienem ściąć główkę i resztę gwintu wykręcić jakimś wykrętakiem? Sonda w środku ma otwór więc coś bym tam wkręcił. Dostęp raczej cięzki a wykręcenie kolektora nie wchodzi w grę. #24 01 Apr 2012 21:32 carot carot Level 26 #24 01 Apr 2012 21:32 Dospawaj kawałek pręta i kręć. #25 01 Apr 2012 21:39 luckd luckd Level 8 #25 01 Apr 2012 21:39 Niestety nie mam dostępu do spawarki. #26 01 Apr 2012 21:49 User removed account User removed account User removed account #26 01 Apr 2012 21:49 Musisz użyć klucza do sond. #27 01 Apr 2012 21:55 bizon_126 bizon_126 Level 30 #27 01 Apr 2012 21:55 Jak juz tyle oberwał to zwykła nasadka i jazda tylko nie siekana tylko pełna Najlepiej niech ktoś podgrzeje ci palnikiem i sobaczysz efekty jak sie urwie to do resztek przyspawaj nakrętkę i musi ruszyć Jak nie masz gazów i spawarki to zleć to komuś zapłacisz 50 zeta i problem z głowy #28 03 Apr 2012 22:12 jankolo jankolo Meritorious for the #28 03 Apr 2012 22:12 Temat zamykam. Koledzy nie raczyli zauważyć, że autor założył temat dwa i pół roku temu, i to było jedyne, co zrobił we własnym temacie. ene SuperMechanior #1 Działał ktoś w tym temacie ? Potrzebuję rozwiercić z 12 na 14mm alufelgi pochodzące z mercedesa a docelowo do audi. Czym najlepiej tego dokonać ? Proszę o ewentualne wskazówki. autozibi #2 Najlepiej rozwiertakiem nastawnym . #3 Sądzisz że uda ci się zrobić to z precyzją fabryki, czy inne parametry są odpowiednie, czy otwór centralny jest taki sam czy ET będzie pasowało, czy jak rozwiercisz miejsce na łeb śruby (lub nakrętki nie wiem co masz )bęzie odpowienie( stożek, wycinek koła ,płaska powierzchnia ) ? Sugerowałbym poszukać felg do tego konkretnie samochodu , to nie czasy kiedy kombinowało się żeby jakieś alu do dużego fiata założyć. maxsslko SuperMechanior Dołączył Postów 2777 Punktów 295 #4 Oddaj na tokarnie/szlifiernie plus na wzor felge ktora jest ori. Bezwzglednie musza byc pierscienie centrujace i odpowiednio wykonane stozki. Najlepszym jednak rozwiazaniem jest zakup ori fekg jak radzi kolega wyzej. Koła to zbyt powazna sprawa by sobie toczyc wiercic czy spawac. To Twoje bezpieczenstwo. autozibi #5 Oddaj na tokarnie/szlifiernie plus na wzor felge ktora jest ori. Bezwzglednie musza byc pierscienie centrujace i odpowiednio wykonane stozki. Najlepszym jednak rozwiazaniem jest zakup ori fekg jak radzi kolega wyzej. Koła to zbyt powazna sprawa by sobie toczyc wiercic czy spawac. To Twoje bezpieczenstwo. .... i nasze również bezpieczeństwo !!!! ene SuperMechanior #6 Wykonane tak jak napisał jan1919fm- w zakładzie ślusarskim jeszcze przed śniegiem i zimę śmigały ok. Nie moje a znajomego te fele. Sam też polecam sprzedaż kupno takich jak trzeba - mniej zachodu Akurat tego modelu kluczy Gotoh nie znam, ale mam inne tej firmy i są według mnie porządnie zrobione. Wykonanie rozwiercenia domowym sposobem oczywiście jest możliwe, ale tylko pod warunkiem, że na wyposażeniu masz kilka narzędzi. Podstawą chyba będzie ręczny rozwiertak stożkowy, który uważnie zastosowany pozwoli delikatnie rozwiercić czoła otworów (z przodu i z tyłu główki) tak, aby nie spowodować odprysków lakieru, które na pewno powstaną, gdy od razu spróbujesz użyć wiertarki i wiertła o docelowym rozmiarze. Potem, po uzyskaniu docelowej średnicy na czołach otworów, można już użyć wiertarki, najlepiej, gdyby to była wiertarka kolumnowa, albo chociaż wiertarka ręczna umieszczona w stojaku wiertarskim. Chodzi o to, żeby wiertło było pewnie prowadzone i żeby otwór był w osi prostopadłej do płaszczyzny główki. Warto wykonać jakieś próby na jakimś kawałku drewna przed zabraniem się za właściwą robotę i ustrzec się przed wykonaniem otworów o zbyt dużej średnicy. Podkreślam, że nie jestem fachowcem, więc zanim się za to będziesz zabierał, poczekaj może na wypowiedź woj74, niech mnie poprawi, jeśli się mylę. Obróbka otworów w częściach klasy tuleja i tarcza odgrywa istotną rolę. Kiedy zwrócimy uwagę na ramowe procesy technologiczne tych części to w przypadku klasycznych procesów technologicznych stosuje się ramowy proces technologiczny części klasy tuleja z bazowaniem na otworze. Poniżej przedstawiono wybrane zagadnienia z obróbki otworów. Wiadomości o zgrubnej obróbce otworów zawarto w artykule pod tym samym tytule: Zgrubna obróbka otworów. W artykule Rysunek konstrukcyjny a technologia. Jak czytać? omówiono podstawy czytanie rysunku technicznego z punktu widzenia technologa. Na ilustracji 1 przedstawiono przykładową konstrukcję tulei. Dobór środków produkcji, w tym technik wytwarzania i określonych metod obróbkowych zależy od postawionych wymagań użytkowych i jakościowych (dokładności wymiarów geometrycznych oraz chropowatość powierzchni, czy twardość warstwy wierzchniej). Z technologicznego punktu widzenia metody obróbki otworów (wiercenie, powiercanie, rozwiercanie, wytaczanie, szlifowanie, EDM) cechują się istotnie lepszymi efektami jakościowymi niż obróbka zewnętrznych powierzchni cylindrycznych. W tym artykule podjęto zagadnienia związane z wierceniem i rozwiercaniem. Ilustracja 1. Przykładowy projekt części klasy tuleja. Na ilustracji 1 widzimy, że otwór Ø40H8 stanowi bazę dla tolerancji bicia promieniowego powierzchni zewnętrznej o średnicy Ø50h6. Otwór ma być wykonany w 8 klasie dokładności, a powierzchnia zewnętrzne w 6. Otwory Otwory są niemal w każdej konstrukcji części maszyn i urządzeń bez względu na klasę części. Wyróżniamy następujące kryteria podziałów rodzajów otworów. Większość z nich podlega z reguły jednoczesnej klasyfikacji nawet do kilku rodzajów. Kryterium jakościowe (dokładności wymiarów geometrycznych i chropowatości powierzchni): otwory niedokładne, dokładne i bardzo dokładne. Otwory pod śruby mocujące nie wymagają wysokiej dokładności i wykonuje się je w warsztatowej klasie dokładności (IT14-15). Kryterium obróbki w materiale pełnym lub otwory wykonane wstępnie w półfabrykacie (ilustracja 2). Wstępnie wykonane otwory w odlewach lub odkuwkach cechują się nierówną powierzchnią o dużej chropowatości co sprzyja szybszemu zużywaniu się wierteł krętych. Zaleca się by tego typu otwory na początku obrabiać wiertłami z płytkami skrawającymi albo wytaczać. Kryterium otworów przelotowych i nieprzelotowych. Obróbka otworów przelotowych jest prostsza niż otworów nieprzelotowych. W przypadku tych ostatnich konieczne jest zapewnienie wydajnego odprowadzania wiórów. Konieczne jest stosowanie wierteł z wewnętrznymi kanałami doprowadzającymi chłodziwo. Zewnętrzne podawanie chłodziwa przy otworach powyżej 30mm głębokości zupełnie nie sprawdza się w zakresie obniżenia temperatury w strefie skrawania. Kryterium długości otworu: otwory normalne i otwory długie. Kryterium średnicy: otwory o bardzo małych i o bardzo dużych średnicach. Ilustracja 2. Przykład wstępnie wykonanych otworów w półfabrykatach (odlewy). Wiercenie Obróbka otworów kojarzona jest w pierwszej kolejności najczęściej z wierceniem. Ten rodzaj obróbki traktowany jest przede wszystkim jako obróbka zgrubna. Pokazują to również możliwe do osiągnięcia dokładności (klasy dokładności IT11-12) i chropowatość powierzchni (Ra20-Ra5). Możliwe do osiągnięcia parametry jakościowe dla tej i innych metod obróbkowych przedstawiono w artykule pt. Jakość w technikach wytwarzania. Trzeba jednak pamiętać, że tego typu zestawienia były opracowane wiele lat temu. Obróbka otworów współcześnie jest realizowana przy użyciu wierteł (pełnowęglikowych, z wymiennymi płytkami lub z wlutowanymi płytkami z węglików spiekanych – ilustracja 3). Różne narzędzia oferują zróżnicowane dokładności obróbki. Narzędzia monolityczne z reguły zapewniają lepsze dokładności oraz mniejszą chropowatość obrobionej powierzchni otworu. Ilustracja 3. Przykład wierteł monolitycznego na górze (CoroDrill 860) i z wymienną płytką skrawającą na dole CoroDill 870 (fot. dzięki uprzejmości firmy SANDVIK Coromant). Współczesne wiertła takie jak CoroDrill firmy SANDVIK Coromant (ilustracja 3 i 4) umożliwiają przeprowadzenie pojedynczego zabiegu wiercenia bez konieczności nawiercania otworu prowadzącego (wiercenie i powiercanie). Ilustracja 4. Narzędzie CoroDrill 880 firmy SANDVIK Coromant umożliwiające wiercenie lub wytaczanie (fot. dzięki uprzejmości firmy SANDVIK Coromant). Innym przykładem wiertła z wymiennymi płytkami jest CoroDrill 880 firmy SANDVIK Coromant do wiercenia ogólnego (ilustracja 4) dedykowane są do obróbki otworów o średniej i dużej średnicy o średniej tolerancji, w tym otworów nieprzelotowych wymagających płaskiego dna. Odpowiednia konfiguracja CoroDrill 880 z wykorzystaniem określonej płytki skrawającej umożliwia przeprowadzenie zabiegu wytaczania. Rodziny wierteł CoroDrill z wymiennymi płytkami są przeznaczone do obróbki szerokiej gamy materiałów i zapewniają uzyskanie dokładności w klasie IT12-13 i chropowatość powierzchni w zakresie od Ra1 do Ra5. Wynika o z faktu, iż są to narzędzia składane wykorzystujące płytki skrawające. Sandvik Coromant oferuje szeroką gamę wierteł z wymiennymi płytkami skrawającymi (CoroDrill 880, 881, Coromant U, T-Max® U do pakietów i trepanacyjne) co umożliwia prowadzenie ekonomicznej obróbki w przypadku kiedy za kluczowe uznano obniżenie kosztów obróbki. Wiertła monolityczne pełnowęglikowe rodziny CoroDrill Delta-C umożliwiają obróbkę otworów z dokładnością w klasie IT5-10. Wiertła CoroDrill Delta-C powinny pracować z niższymi prędkościami skrawania lecz większym posuwem roboczym niż wiertła CoroDrill. Nawiercanie Nawiercanie stosuje się w przypadku obróbki otworu w pełnym materiale przedmiotu obrabianego. Zabieg nawiercenia polega na wykonaniu wgłębienia w osi planowanego do wykonania otworu. W przypadku realizacji tego zabiegu na tokarce nawiercenie wykonywane jest z reguły w osi przedmiotu obrabianego. Współczesne obrabiarki sterowane numeryczne CNC cechujące się dużą sztywnością, zapewniające określoną dokładność pozycjonowanie umożliwiają rezygnację z zabiegu nawiercania. Dodatkowo wiertło do nawiercania powinno cechować się kątem stożka w zakresie 90°÷100º co poprawia pozycję wiertła przy wchodzeniu w materiał. Zaletą z zastosowania zabiegu nawiercania jest możliwość rezygnacji z operacji toczenia powierzchni czołowej części. Dokładność obróbki W klasycznym podejściu w celu uzyskania dokładnego otworu (klasa dokładności IT6÷8) należy przeprowadzić operację składającą się z minimum 4 zabiegów: nawiercanie, wiercenie, rozwiercanie zgrubne oraz rozwiercanie wykańczające. W przypadku otworów o średnicach do Ø8 z reguły stosuje się wiertło i rozwiertak wykańczak. Z kolei w przypadku otworów o średnicach w zakresie od Ø16 do Ø50 w klasach IT11 i IT 12 z odchyłkami w zakresie od 0,11 do 0,25 zamiast rozwiercania zgrubnego przeprowadza się wytaczanie kształtujące. Dzięki temu uzyskuje się poprawę osiowości otworu. W przypadku wymagania małej chropowatości zaleca się wykorzystanie rozwiertaka wykańczającego wstępnego. Tego typu narzędzia wykonuje się na zamówienie, czyli ich ekonomiczne zastosowanie ogranicza się do produkcji seryjnej. W produkcji jednostkowej oraz małoseryjnej należy wykorzystywać narzędzia i osprzęt technologiczny handlowo dostępne. Nadal w wielu przypadkach stosuje się tego typu konfiguracje operacji technologicznych. Współczesne narzędzia zarówno monolityczne i z wymiennymi płytkami skrawającymi oraz konstrukcje obrabiarek o dużej sztywności znacząco wpływają na zdolności obróbki otworów dokładnych. Dzięki temu zmniejszeniu ulega liczba koniecznych zabiegów do osiągnięcia wymaganych wskaźników jakościowych. Parametry obróbkowe Na dokładność obróbki wpływa ma nie tylko konstrukcja narzędzia ale także parametry obróbkowe: Prędkość skrawania vc [m/min] ma kluczowe znaczenia dla trwałości narzędzia. Wraz ze wzrostem prędkości skrawania rośnie temperatura i tempo ścierania powierzchni przyłożenia. W przypadku materiałów miękkich, których obróbka cechuje się z reguły wiórem wstęgowym większa prędkość skrawania przyczynia się do korzystniejszego formowania się wiórów. Posuw fn [mm/obr] oddziałuje na wykończenie powierzchni, tolerancję wykonania otworu oraz jego prostoliniowość. Wartość posuwu wpływa również na kształtowanie się wióra. Wysoki posuw roboczy podczas wiercenia oznacza skrócenie czasu głównego, ale także mniejsze zużycie na każdy metr obrobionego otworu ale jednocześnie wzrasta prawdopodobieństwo KSO (katastroficznego stępienia ostrza) poprzez złamanie płytki lub wiertła (ilustracja 4). Na ilustracji 5 pokazano wiertło ze stali narzędziowej HSS wykorzystane do wykonania otworów w stali konstrukcyjnej. Niewłaściwe parametry obróbkowe, w tym zbyt duży posuw doprowadziły do złamania wiertła w kilku miejscach. Ilustracja 5. Przykład złamanego wiertła ze stali szybkotnącej. Do jego złamania doszło podczas wykonywania otworu w stali konstrukcyjnej. Wióry i chłodziwo Odprowadzanie wiórów odgrywa istotną rolę i należy zapewnić jego prawidłowy przebieg. Blokowanie się wiórów i ich powolne usuwanie wpływa na jakość otworu oraz trwałość narzędzia. Prawidłowe formowanie się wiórów polega przede wszystkim na ich usuwaniu bez komplikacji. Według [2] dobrym sposobem weryfikacji prawidłowości odprowadzania wiórów jest metoda na słuch. Stały dźwięk oznacza, że proces usuwania wiórów odbywa się prawidłowo. Dźwięk przerywany oznacza zaś blokowanie się wiórów w rowkach wiórowych narzędzia. Na ilustracji 6 przedstawiono narzędzie wiertło pełnowęglikowe CoroDrill® 460 firmy SANDVIK i efekt nieprawidłowo dobranych parametry obróbkowe, które doprowadziły do zarysowania powierzchni obrabianego otworu w jego początkowej części (w połowie długości otworu przelotowego). Mogło do tego przyczynić się niewłaściwe podawanie chłodziwa z zewnątrz. Usuwanie wiórów uznane było za prawidłowe, choć powierzchnia obrobionego otworu sugeruje jednak problemy z właściwym odprowadzaniem wiórów podczas obróbki. Przedmiotem obrabianym była kostka aluminium PA6. W przypadku tego rodzaju materiału występują trudności w odprowadzaniu wiórów. Ilustracja 6. Przykład niewłaściwie dobranych parametrów obróbkowych i podawania chłodziwa. Uszkodzenia powierzchni wykonanych otworów (ilustracja 6) mogą wskazywać na brak zapewnionej stabilności w początkowej fazie obróbki. Warunkiem prawidłowego wykonania otworu jest: zastosowanie oprawki narzędziowej o minimalnym biciu promieniowym; właściwy montaż narzędzia w oprawce; właściwie (stabilnie) zamocować przedmiot obrabiany; zapewnienie prowadzenia wiertła. Rozwiercanie Rozwiercanie bardzo dobrze sprawdza się w produkcji jednostkowej, małoseryjnej i seryjnej przy wykonywaniu otworów dokładnych. W przypadku produkcji seryjnej w uzasadnionych przypadkach nadal stosuje się przeciąganie jako obróbkę wykańczającą otworu. Jeżeli konstrukcja otworu nie zawiera rowków stosowanie rozwiercania jest pierwszym wyborem względem przeciągania. W przypadku obróbki przeciągania konieczne jest zaprojektowanie i wykonanie przeciągacza. Rozwiercanie to obróbka wykańczająca realizowana narzędziami wieloostrzowymi. Przykładem współczesnego rozwiertaka z wymiennymi płytkami skrawającymi jest narzędzie firmy SANDVIK CoroReamer 830 (ilustracja 7). Jak widać na ilustracji 7 rozwiertak Cororeamer 830 to narzędzie modułowe z wymienną głowicą. Wymiana głowicy w tym rozwiertaku może być przeprowadzona na obrabiarce bez konieczności wyjmowania tego narzędzia. Wymienna głowica ustalana jest w trzpieniu powierzchnią stożkową co zapewnia wymaganą powtarzalność współosiowości z biciem do 3 μm. W rowkach głowicy widzimy kanaliki doprowadzające chłodziwo bezpośrednio do strefy skrawania (obniżanie temperatury w strefie skrawania oraz odprowadzanie wiórów). Ilustracja 7. Rozwiertak CoroReamer 830 firmy SANDVIK Coromant (fot. dzięki uprzejmości firmy SANDVIK Coromant). SANDVIK CoroReamer 830 pokazany na ilustracji 7 umożliwia uzyskanie otworów z tolerancją H7. Podstawowe przeznaczenie tego rozwiertaka to obróbka stali oraz żeliwa. Ograniczeniem tego narzędzia jest zdolność do obróbki wyłącznie otworów przelotowych. W ofercie firmy SANDVIK Coromant znajdują się także rozwiertaki monolityczne (ilustracja 8). CoroReamer 435 i 835, które również zapewniają uzyskanie otworów z dokładnością w IT7. Rozwiertaki z rowkami prostymi są przeznaczone do obróbki otworów nieprzelotowych, a z rowkami śrubowymi do otworów przelotowych. Ilustracja 8. Rozwiertaki CoroReamer 435 i 835 (fot. dzięki uprzejmości firmy SANDVIK Coromant) Podsumowanie Wracając do projektu tulei na ilustracji 1 określmy jak możemy wykonać otwory w tej tulei. Mamy do czynienia z otworami przelotowymi wykonanymi w 8 klasie dokładności (H8). Otwory zostały wykonane wstępnie w odlewie lub odkuwce, w zależności od zastosowanego materiału. Pamiętajmy, że w przypadku tulei w pierwszej operacji procesu technologicznego otwór możemy wykonać na gotowo o ile nie ma uzasadnionych przeciwwskazań (duża gładkość powierzchni, rowki wpustowe, otwory poprzeczne). Mamy do wyboru kilka opcji. Pierwsza z nich to obróbka otworu pod wymiar Ø40H8 z wykorzystaniem wytaczania oraz wykonanie rowka technologicznego. W kolejnym zabiegu obróbka otworu na gotowo poprzez również wytaczanie (w przygotowaniu osobny artykuł). Druga opcja ze względu na średnicę to zastosowanie o wstępnej obróbki wiertła z wymiennymi płytkami skrawającymi, a następnie przeprowadzenie zabiegu lub zabiegów rozwiercania lub wytaczania. Ostateczny dobór środków produkcji zależy od ich aktualnej dostępności, a celem jest osiągnięcie wymaganych parametrów jakościowych (dokładności wymiarów geometrycznych oraz chropowatość powierzchni). Wymagane chropowatość powierzchni może wymagać obróbki wytaczania wykańczającego lub szlifowania. W przypadku analizowanej tulei wytaczanie wykańczające powinno zapewnić wymaganą chropowatość powierzchni Ra0,63. Źródła Feld M., Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych części maszyn, WNT 2000 SANDVIK Coromant, Poradnik obróbki skrawaniem, SANDVIK 2010 Materiały informacyjne firmy Systemy i Technologie Mechaniczne Sp. z

rozwiercanie otworów na śruby w felgach